แม่จ๋า...ยามันดื้อ
posted on 24 Aug 2010 00:47 by chabarimklongช่วงนี้เข้าหน้าฝน
ที่ไหนๆก็ชุ่มฉ่ำไปหมด
แต่ก็นะ....หน้าฝนบ้านเรามันเอาแน่เอานอนได้ที่ไหน
เช้าๆแดดยังแจ๋อยู่เลย บ่ายๆฝนเทยังกะฟ้ารั่ว
แถมบางทีช่างเลือกเวลาตกได้เหมาะเจาะซะเหลือเกิน
นั่งทำงานอยู่ในออฟฟิศทั้งวันไม่ยักกะตก
พอใกล้ๆห้าโมงเย็น ทีนีล่ะตั้งเค้าทะมึนมาเชียว
ทำให้บางคนพาลจะไม่สบายเอาง่ายๆ (แต่หายยาก)
ช่วงวันแม่ที่ผ่านมาโฟล์คก็ไม่สบาย
เรื่องอาการเจ็บป่วยของลูกนี่
เชื่อว่าแม่ทุกคนไม่อยากให้เกิด
โดยเฉพาะตัวลำยองด้วยแล้ว
ลูกไม่สบายแต่ละที่นี่เหนื่อยแทบขาดใจ
จริงๆแล้วโฟล์คเป็นเด็กที่จะว่าแข็งแรงก็แข็งแรงนะ
เพราะก็ไม่ได้เจ็บไข้ได้ป่วยอะไรบ่อยๆ
แต่ถ้าลองว่าไม่สบายแล้วล่ะก็ไม่มีหรอกที่จะกินยาแก้ไข้ นอนพักแล้วหาย
ยังไงก็ต้องถึงมือหมอทุกคราวไป
ครั้งล่าสุดนี่ก็หาหมอถึงสองรอบ
เริ่มจากเมื่อวันแม่โฟล์คมีอาการตัวรุมๆ และเริ่มไอ
ตอนกลางคืนก็ตัวร้อนและไอมากขึ้น ไอจนโฟล์คบ่นว่าเจ็บ
กินยาก็ไม่ดีขึ้น ก็เลยพาไปหาหมอ
ทีนี้จะรอไปหาคลีนิคที่เคยไปประจำก็ต้องรอกันถึงเย็น
เลยตัดสินใจไปโรงพยาบาลศูนย์การแพทย์ซึ่งไม่ไกลจากบ้านมากนัก
(แต่จริงๆก็ไกลเหมือนกันแหละ)
เพราะเห็นเพื่อนบ้านซึ่งมีลูกเล็กเค้าพาลูกไปเวลาไม่สบาย
แล้วเค้าบอกว่าดี
ขอเท้าความซักหน่อยว่า แต่ไหนแต่ไรมา
ลำยองต้องขอสารภาพว่าไม่ค่อยถูกโรคกับโรงพยาบาลของรัฐสักเท่าไร
ไม่ใชว่าโรงพยาบาลรัฐไม่ดี หรือไม่มีคุณภาพ
แต่เป็นตัวลำยองเองที่เป็นคนใจร้อน ชอบสะดวกไม่ชอบรออะไรนานๆ
ที่ผ่านมาเวลาลูกไม่สบายก็จะไปโรงพยาบาลที่มีคลินิคเด็กโดยเฉพาะ
พอย้ายบ้านไม่มีโรงพยาบาลใกล้ๆ ก็หาหมอที่คลินิคซึ่งเป็นหมอเด็ก
ที่ต้องเจาะจงเป็นหมอเด็ก ก็ไม่ได้มีอคติกับหมอทั่วไปอีกเช่นกัน
เพียงแต่รู้สึกว่า หมอที่เป็นหมอเด็กโดยตรง
จะมีความอดทนในการตรวจเด็กเล็กๆ
ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ค่อยยอมให้หมอตรวจแต่โดยดีหรอก
บางคนหมอแค่เอาหูฟังแตะหลังก็ร้องบ้านแตกแล้ว
ครั้งหนึ่งตอนอยู่คอนโด โฟล์คไม่สบาย
แม่ก็พาไปหาหมอที่คลินิคใกล้ๆ
หมอก็ว่าป็นไข้หวัดธรรมดา ให้ยามากินตามปกติ
กินยาอยู่สองวันอาการก็ไม่ดีขึ้น
ก็พากลับไปหาหมอที่เดิมอีก
หมอก็ว่าไม่เป็นไรอีก ให้ยากลับมากินเพิ่ม
อาการของโฟล์คคือตอนกลางวันเนี่ยจะปกติมาก
แต่พอตกค่ำจะมีไข้สูง และไอมาก
ก็ไม่ได้ให้ลูกหยุดเรียน
คราวนี้อาการหนักขึ้น ขนาดที่ว่าคุณครูต้องโทรมาตามแม่
คราวนี้เอาลูกเข้าโรงพยาบาล หาหมอเด็กโดยตรง
ผลการตรวจปรากฎว่า
โฟล์คเป็นปอดบวมค่ะ
แต่หมอบอกว่าไม่ต้องนอนโรงพยาบาลก็ได้
ให้ยามากินแล้วก็ต้องไปฉีดยาวันละเข็มเป็นเวลา 3 วัน
นั่นเเหละถึงได้หาย
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ลูกไม่สบายเมื่อไหร่ หมอเด็กอย่างเดียวเลยค่ะ
(ที่เขียนมาเป็นความรู้สึกและความคิดเห็นส่วนตัวนะจ๊ะ ไม่ได้ว่าหมออื่นไม่ดี)
อะ....กลับมาเรื่องศูนย์การแพทย์
พาลูกไปหาหมอที่ศูนย์การแพทย์ โดยลืมไปว่าศูนย์การแพทย์
เป็นโรงเรียนแพทย์ มีนักศึกษาแพทย์
เพราะฉะนั้นโฟล์คเลยถูกตรวจโดยนักศึกษาแพทย์
น้องๆน่ารักมากค่ะ ซักประวัติ สอบถามอาการอย่างละเอียด
พยายามตั้งใจตรวจกันเต็มที่
แต่ฟังปอดแล้วไม่แน่ใจ น้องเค้าเลยไปเรียก"พี่"มาฟัง
"พี่"นี่ลำยองเข้าใจว่าคงเป็นหมอนะค่ะ
พอหมอมาก็ตรวจซ้ำอีกที หมอก็บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก
เป็นไข้หวัดธรรมดานี่แหละ แต่ร่างกายเด็กอ่อนแอกว่าผู้ใหญ่
และตอนกลางคืนร่างกายจะอ่อนแอกว่าตอนกลางวัน
เลยทำให้โฟล์คมีไข้สูง และ ไอมากในตอนกลางคืน
และคุณหมอยังได้กรุณาให้ความรู้ลำยองมาอีกอย่างว่า
โฟล์คน่ะ กินแต่ยาแรงๆ จนมีอาการดื้อยา
คือเวลาไม่สบาย ไปหาหมอ ก็ได้ยาฆ่าเชื้อ ยาแก้แพ้มาทุกครั้ง
คุณหมอบอกว่ายาพวกนี้ ทำให้อาการดีขึ้นเร็วก็จริง
แต่ในระยะยาวแล้ว มันทำให้ร่างกายเกิดอาการดื้อยา
คราวนี้ปวดหัว ตัวร้อน กินยาแก้ไข้ก็ไม่หายแล้ว
ต้องกินแต่ยาแรง จึงจะหาย
โอ....ที่ผ่านตรูเข้าใจผิดมาตลอดเลยรึเนี่ย
ไอ้เราก็คิดว่ายาพวกนี้มันดีเนอะ กินแล้วดีขึ้นไวยังกะเสกแน่ะ
คุณหมอก็เลยสั่งจ่ายยาแก้ไข้ กับยาแก้ไอมาให้
แล้วบอกว่าถ้ายังไม่ดีขึ้นอีกให้พากลับมาหาใหม่หมอจะให้ยาฆ่าเชื้อ
แล้วก็เป็นดังคาด ที่คุณหมอพูดเรื่องยาแรงคงจะจริง
คือโฟล์คไม่ดีขึ้นค่ะ กินยาแก้ไข้ แก้ไอ หมดไปอย่างละขวดแล้ว
แต่คราวนี้ไม่ได้พากลับไปหาหมอที่ศูนย์การแพทย์แล้วค่ะ
ไม่ใช่ไม่ดีนะคะ แต่ขี้เกียจขับรถ และคนเยอะมากกกกกกกก
เลยรอพาไปหาหมอที่คลินิคประจำตอนเย็น
สุดท้ายโฟล์คก็ต้องกินยาฆ่าเชื้อไปตามระเบียบ
พอได้ยาฆ่าเชื้อเข้าไป อาการก็ดีขึ้น แต่ก็ต้องหยุดเรียนต่ออีกตั้งสองวัน
ทั้งๆที่หยุดยาววันแม่มาตั้งสี่วันแล้ว
เจ้าโฟล์คเองตอนตรวจคงได้ยินหมอพูดเรื่องอาการดื้อยา
เมโมรี่ในสมองของเด็กหกขวบรีบเก็บบันทึกทันที
แต่ไหงฟังไปฟังมาจาก ดื้อยา กลายเป็น ยาดื้อ ก็ไม่รู้
กลับมาบ้านใครถามว่าไม่สบายเหรอ
เจ้าโฟล์คก็จะตอบว่า "โฟล์คเป็นหวัด กินยาไม่หาย ยามันดื้อ"
เจอะใครก็บอกเค้าไปหมดว่า ยามันดื้อ
พอถึงเวลากินยา ลำยองก็ป้อนยาให้
เจ้าโฟล์คก็บอก"แม่ๆ เนี่ยคุณหมอเค้าบอกว่ายามันดื้อ"
ไอ้เราก็เออๆออๆ ไปกะมัน"ใช่ๆลูกยามันดื้อจริงๆด้วย ต้องรีบกินนะเนี่ย ยามันดื้อ"
ตอนนี้ก็หายสนิท กลับมาป่วนแม่มันได้แล้ว หลังจากสิ้นฤทธิ์ไปหลายวัน
เฮ้อ....ไม่สบายแต่ละทีเล่นเอาแม่โทรมเลย
ช่วงนี้ก็รักษาสุขภาพกันหน่อยนะจ๊ะ
จะได้ไม่เจ็บไม่ป่วยกันไปซะก่อน
ส่วนใครที่เจ็บป่วย ไม่สบาย แล้วชอบกินยาแรงๆ
ระวังนะจ๊ะ....
"ยามันดื้อ"
เจอกันเอนทรีหน้าจ้ะ
