supermom

แวะมาปัดหยากไย่หน่อย

หายหัวไปหลายวัน

ไม่มีอะไร แค่งานยุ่งมากถึงมากที่สุด

ลูกเปิดเทอมแล้ว วุ่นวายกะชวิตมันอยู่เนี่ยแหละ

เดี๋ยวก็ แม่ เดี๋ยวก็แม่ (ไม่เรียกพ่อมันมั่งวะ)

ช่างที่บริษัท เสือก(ขออภัยที่ต้องใช้คำนี้)เอารถบริษัทไปใช้ส่วนตัว

แล้วไม่ได้ไปทำธุระสำคัญห่าเหวอะไรเล้ยยย

มันเอารถไปแดร๊กส์เหล้า แล้วเอาไปชน

ชนยังไงไม่รู้ สภาพภายนอกรถไม่แย่เท่าไหร่

แต่รถขับไม่ได้เลย ต้องลากมา

อิตัวก่อเรื่องเลยโดนเฉดหัวไปตามระบียบ

เมียมันก็กะลังท้อง อยากจะเห็นใจก็เห็นใจไม่ลง

เพราะมันไม่ได้มีท่าทีสำนึกผิดเลยแม้แต่น้อย

ทั้งผัวทั้งเมีย เป็นลูกจ้างรายวันที่บริษัททั้งคู่

อิเมียพอท้องก็ไม่ยอมมาทำงานเลย

ทั้งๆที่บริษัทจะย้ายให้ไปทำงานเบาๆที่ออฟฟิศ

บริษัทเห็นใจว่าท้องก็เลยส่งประกันสังคมให้

(ลูกจ้างรายวันถ้าไม่ทำงานก็ไม่มีรายได้ ไม่มีเงินส่งประกันสังคม)

พูดถึงเรื่องลูกจ้างรายวันที่บริษัทแล้วไม่รู้ที่อื่นเป็นไง

แต่ที่นี่ปวดหัวมากกกก

พี่เค้าทำงานกันแบบ..จะว่าไงดีนะ

ตำข้าวสารกรอกหม้อ น่ะค่ะ

บริษัทมีบ้านให้อยู่นะคะ น้ำไฟไม่ต้องจ่าย บริษัทรับผิดชอบหมด

มีรถรับส่งพร้อม มีโอทีให้

ขนาดอิช่างที่โดนไล่ออกไปน่ะ

เมื่อก่อนมาขอลากลับบ้าน ขอเบิกเงินล่วงหน้าสองหมื่น

เจ้านายอิชั้นก็ให้ แล้วดูดู๊ ดูมันทำ

วันไหนพี่เค้าไม่อยากทำงานก็หยุดมันซะงั้น

แล้วไงคะ พอไม่มีเงิน ก็มาขอเบิกล่วงหน้า

พอเงินออกที บางคนโดนหักแทบไม่เหลือ

แล้วไม่รู้พี่ๆเค้าอยู่ชมรมรักบ้านเกิดกันหรืออย่างไร

เพราะลากลับบ้านบ่อยมากกกกกกกกกกกกก

ขนาดกรู เป็นพนักงานกินเงินเดือน หยุดงานไม่โดนหักตังค์

ยังไม่กล้าลาบ่อยเล้ยยยย

นี่พี่ๆเค้ากินค่าแรงรายวัน พี่เค้าหยุดกันสะบั้นหั่นแหลกมาก

อยากจะบอกมากๆเลยว่า

งานแบบนี้มันมีอายุนะคะท่าน

ถ้าคุณเป็นช่างมีฝีมือ วันนึงถึงคุณไม่มีแรง ก็ยังมีงาน

แต่ถ้าเป็นช่างแรงงานไม่มีฝีมือ วันนึงที่คุณไม่มีแรง ใครจะจ้างคะ

โอ๊ย....ปวดกบาล

ว่าแล้วขอตัวไปแอบตายแถวๆโต๊ะทำงานก่อนนะคะ

มล.(หมายเหตุลำยอง)-ขออภัยที่เอนทรีนี้บ่นได้เสื่อมมั่กๆ ตอนนี้เหมือนปลาทองสมองบวมมั่กๆ